Kiedy łosie zrzucają poroże?

Łoś to największy przedstawiciel jeleniowatych w Polsce. Dla myśliwych i miłośników przyrody to zwierzę, które budzi prawdziwy respekt – i to nie tylko przez rozmiary, ale i przez eleganckie poroże, które co roku zmienia.

Kiedy łosie zrzucają poroże?

W naszym klimacie łosie gubią poroże głównie na przełomie grudnia i stycznia. Sezon zaczyna się pod koniec października i ciągnie się do początku marca. Szczyt przypada mniej więcej na Nowy Rok – wtedy jest największa szansa coś znaleźć.

Termin zrzutu zależy od wieku zwierzęcia. Starsze byki zrzucają poroże wcześniej, czasem już w grudniu. Młodsze osobniki robią to później – w grudniu albo nawet w lutym. I tu ciekawostka: łoś jest pod tym względem mniej przewidywalny niż jeleń. Leśnicy widywali mocne byki z pełnym porożem jeszcze pod koniec lutego.

Dlaczego poroże w ogóle opada?

Przez większą część roku poroże ma sens – służy do walk o samice podczas rui. Im większe i bardziej rozłożyste, tym większa szansa na wygranie pojedynku z konkurentem. Ale kiedy sezon godowy mija, poroże staje się zwykłym balastem.

A jest czym ponosić. Poroże łosia może ważyć nawet 20 kilogramów. Zimą, kiedy jedzenia brakuje i każda kaloria jest na wagę złota, noszenie takiego ciężaru na głowie nie ma sensu. Organizm samca obniża poziom testosteronu, tkanka kostna u nasady poroża zaczyna się stopniowo wchłaniać i w końcu poroże odpada. Bez bólu, bez dramatu – po prostu odpada.

Jak wygląda odrastanie?

Teraz zaczyna się naprawdę ciekawa część. W miejscu starego poroża błyskawicznie pojawia się nowe – miękka struktura pokryta meszkiem, tak zwany scypuł. Jest niezwykle ukrwiona, bo poroże rośnie w szaleńczym tempie. W szczytowym okresie może przybywać nawet 1,5 centymetra dziennie. Cztery miesiące później łoś ma już poroże gotowe, czasem ponad dwumetrowe.

Kiedy scypuł obumiera, zwierzę obija poroże o drzewa i krzewy, żeby go pozbyć i odsłonić twardą, czystą kość. Robi to głównie w lipcu i sierpniu.

Jak rozpoznać typ poroża?

Nie każdy łoś ma takie same łopaty. Młodsze osobniki wykształcają badylarz – poroże bardziej przypominające koronę jelenia. Z wiekiem pojawia się pół-łopatacz, a wreszcie pełny łopatacz – szeroki, wachlarzowaty typ charakterystyczny dla byków po piątym roku życia. Im starszy łoś, tym większe poroże, aż do około dziesiątego roku życia, kiedy osiąga maksimum.

Gdzie szukać zrzutów?

Zasada jest prosta: tam, gdzie jest łoś. Zimą te zwierzęta przemieszczają się mniej, bo koncentrują się na przetrwaniu, więc łatwiej trafić na miejsce, gdzie żerują i odpoczywają. Szukaj w gęstych lasach, na bagnach, w pobliżu wodopojów – krótko mówiąc, wszędzie tam, gdzie łosie mają spokój.

Dobre miejsca to też polany i zarośla, gdzie zwierzęta regenerują się po rykowisku. Kiedy są wyczerpane walkami, zostają w jednym miejscu dłużej. Warto popytać miejscowych leśników – oni wiedzą, gdzie zwierzęta tahają się najczęściej.

A co z przepisami?

Generalnie: zrzut znaleziony w lesie gospodarczym należy do znalazcy. Ale są wyjątki. W rezerwatach przyrody, na terenach parków narodowych (Biebrzański, Poleski, Kampinoski) obowiązują specjalne ograniczenia. Nie wolno też zabierać poroża razem z czaszką. Przed wyjazdem warto sprawdzić lokalne regulacje – różnią się w zależności od regionu.

Na koniec

Znalezienie zrzutu to niezła przygoda, ale pamiętaj: obserwacja żywego zwierzęcia jest warta więcej niż każde trofeum. Jeśli planujesz wyprawę, rozważ termowizor lub noktowizor – pozwala obserwować łosie bez ich płoszenia, co jest szczególnie przydatne o świcie czy zmierzchu. W sklepie alexim.pl znajdziesz sprzęt marek HIKMICRO, PARD czy Nocpix – sprawdzone rozwiązania do pracy w terenie.